Zwolnienie lekarskie L4 w Polsce: jak je wypełnić, sprawdzić i otrzymać wynagrodzenie

W Polsce o L4 słyszał każdy, kto choć raz miał do czynienia ze zwolnieniem lekarskim. To nie kod ani medyczny skrót – to po prostu potoczna nazwa elektronicznego zwolnienia lekarskiego.

Elektroniczne zwolnienie e-ZLA: co to jest i jak działa

Elektroniczne zwolnienie – to to samo co zwolnienie lekarskie, tylko bez papieru.

• Lekarz wystawia je bezpośrednio w systemie ZUS, a w tym samym momencie informacja pojawia się u Twojego pracodawcy.
• Nie musisz niczego „zanosić”, przesyłać ani tłumaczyć – cała wymiana danych odbywa się automatycznie.
• Po prostu przychodzisz na wizytę, lekarz ocenia Twój stan i jeśli uzna, że nie możesz pracować, wprowadza zwolnienie do systemu.

Co ważne:

• otrzymujesz standardowe świadczenia chorobowe,
• pracodawca widzi zwolnienie od razu,
• błędy z datami, zagubionymi karteczkami i źle wypełnionymi drukami są wyeliminowane,
• nie musisz udowadniać, że „naprawdę byłeś chory”.

Elektroniczne zwolnienie jest ważne od konkretnej daty wskazanej przez lekarza.

Jeśli choroba się przedłuża, lekarz przedłuża L4 – znów w formie elektronicznej, bez zbędnej biurokracji.

Zalety e-ZLA: automatyczne przekazywanie do ZUS i pracodawcy

Gdy lekarz wystawi e-ZLA, nie musisz nigdzie jechać, niczego przekazywać ani nikomu niczego udowadniać. System robi wszystko automatycznie.

Jak to działa w praktyce?

• Lekarz wprowadza dane do formularza elektronicznego i w tej samej sekundzie informacja trafia do ZUS.
• Przez ZUS trafia ona do pracodawcy – prosto na jego profil na platformie PUE.

Nawet nie zdążysz wyjść z gabinetu lekarza, a pracodawca już wie, że jesteś na zwolnieniu i od kiedy.

Dzięki temu:

• nikt nie zgubi dokumentu po drodze,
• nie zmuszą Cię do osobistego dostarczenia papierka,
• nie będzie sporów o to, kiedy powiadomiłeś o chorobie,
• wypłaty realizowane są szybciej, ponieważ ZUS otrzymuje wszystko natychmiast.

Ten system eliminuje stary ból głowy, kiedy ludzie w upale lub z gorączką biegali do biura z kartką papieru, żeby zmieścić się w terminach.

Powiadomienie pracodawcy o zwolnieniu: terminy i zasady

Mimo że e-ZLA trafia do pracodawcy automatycznie, Twoja część obowiązku nadal pozostaje – musisz poinformować, że zachorowałeś i nie przyjdziesz do pracy. To zwykła uprzejmość i norma w pracy, a nie formalność dla samej formalności.

Najlepiej zrobić to od razu, gdy tylko zrozumiesz, że nie będziesz w stanie dziś pracować.

Kto ma prawo do płatnego zwolnienia lekarskiego?

Aby otrzymać świadczenia chorobowe, samo L4 nie wystarczy. W Polsce wszystko zależy od ubezpieczenia – to ono określa, czy dana osoba ma prawo do zapłaty za okres choroby.

I tutaj ważne jest rozróżnienie dwóch rodzajów ubezpieczenia:

• obowiązkowe,
• dobrowolne.

Ubezpieczenie przy Umowie o pracę: komu przysługuje płatne L4

Jeśli masz Umowę o pracę, jesteś automatycznie ubezpieczony chorobowo.

Pracodawca sam odprowadza składki, a Ty każdego dnia w pracy „wypracowujesz” swoje prawo do płatnego zwolnienia.

Co to oznacza dla Ciebie?

• zachorowałeś – L4 jest płatne bez dodatkowego zamieszania;
• wypłaty przechodzą przez pracodawcę i ZUS;
• nie trzeba składać żadnych wniosków o przystąpienie do ubezpieczenia – wszystko jest włączone od początku.

Działa tu prosta zasada: jest umowa o pracę – jest płatne zwolnienie.

Dobrowolne ubezpieczenie przy zleceniu i B2B: jak otrzymać płatne L4

Zupełnie inaczej wygląda system u osób, które pracują na Umowie zlecenie lub prowadzą firmę jako jednoosobowa działalność gospodarcza (B2B).

• Tutaj ubezpieczenie chorobowe nie jest obowiązkowe – trzeba je włączyć samodzielnie. Jeśli dana osoba tego nie zrobiła, zwolnienie będzie bezpłatne.
• Ale dobra wiadomość jest taka, że wszystko rozwiązuje się prosto: wystarczy złożyć wniosek do ZUS o dobrowolne objęcie ubezpieczeniem chorobowym.
• Po tym osoba zyskuje takie same prawa jak zwykły pracownik – z płatnym L4, przedłużeniami i wszelkimi gwarancjami.

Okres wyczekiwania: kiedy zaczynają płacić za zwolnienie

To ten moment, o którym zazwyczaj przypomina się już po zachorowaniu. Ale lepiej wiedzieć o tym wcześniej, żeby się nie zdziwić.

• Umowa o pracę – okres wyczekiwania jest prawie nieodczuwalny (30 dni) – tam ubezpieczenie włącza się automatycznie, a zwolnienie jest płatne bez zbędnych warunków po upływie miesiąca.
• Zlecenie lub B2B: zanim zaczniesz otrzymywać płatne zwolnienie, musisz „przeczekać” okres startowy – 90 dni ubezpieczenia.
• Trzy miesiące składek – i dopiero po tym czasie zwolnienie staje się płatne. Jeśli weźmiesz L4 wcześniej, wypłaty nie będzie.

Komu nie zapłacą za L4: pełna lista sytuacji

Tutaj wszystko jest bardzo proste i uczciwe: płatnego zwolnienia nie będzie miał ten, kto nie jest ubezpieczony chorobowo.

Rozszyfrujmy ten proces:

• Jeśli pracujesz na zleceniu lub jako przedsiębiorca i nie włączyłeś chorobowego – zwolnienie będzie, ale bez pieniędzy.
• Jeśli składki były włączone, ale okres wyczekiwania (te 90 dni) jeszcze nie minął – również bez wypłat.
• Jeśli dana osoba ma duże zaległości w ZUS i ubezpieczenie wygasło – zwolnienia znów nie opłacą.
• Jeśli ktoś pracuje bez umowy – tutaj nie ma nawet czego wyjaśniać: brak umowy, brak ubezpieczenia, brak wypłat.

Podsumowując, wszystko sprowadza się do jednego: prawo do płatnego zwolnienia pojawia się tylko wtedy, gdy jesteś faktycznie ubezpieczony chorobowo, a Twoje składki wpływają bez przerwy.

Jak uzyskać zwolnienie lekarskie L4 w Polsce: instrukcja wystawiania e-ZLA krok po kroku

Wystawienie e-ZLA w Polsce jest znacznie prostsze, niż się wydaje, zwłaszcza jeśli wcześniej miałeś do czynienia z papierowymi zwolnieniami na Ukrainie. Tutaj wszystko działa systemowo, bez biegania i zbędnych nerwów. Najważniejsze to zrozumieć, jak przebiega sam proces.

Wizyta u lekarza lub telemedycyna (teleporada)

• Aby otrzymać zwolnienie, wystarczy zwrócić się do lekarza – osobiście lub zdalnie.
  • W Polsce telemedycyna stała się normą: dzwonisz do przychodni, zostawiasz swoje dane i umawiasz się na teleporadę – konsultację telefoniczną.
• Jeśli stan jest poważny, lekarz może zaprosić Cię na wizytę stacjonarną. Jeśli objawy są jasne (gorączka, wirus, zapalenie oskrzeli, problemy z kręgosłupem), często wystarczy zwykła rozmowa telefoniczna.

Jakie dane są potrzebne lekarzowi do wystawienia elektronicznego zwolnienia e-ZLA

Zazwyczaj są to:

• PESEL – jeśli go posiadasz;
• adres zamieszkania w Polsce (meldunkowy lub faktyczny – oba pasują);
• dane pracodawcy – najczęściej wystarczy nazwa firmy lub NIP, jeśli znasz;
• podstawa zatrudnienia – umowa o pracę, umowa zlecenia, samozatrudnienie.

Jeśli czegoś nie pamiętasz, nic nie szkodzi – wiele danych lekarz pobierze z systemu automatycznie. Najważniejsze to zidentyfikować Ciebie jako pacjenta.

e-ZLA z datą wsteczną: kiedy jest to możliwe zgodnie z prawem

To pytanie pojawia się u wielu osób – zwłaszcza gdy ktoś próbował „dotrwać”, miał nadzieję wyzdrowieć sam, a potem zrozumiał, że od kilku dni faktycznie nie jest w stanie pracować.

Niestety, w Polsce zwolnienie lekarskie wstecz prawie nigdy nie jest wystawiane.

Lekarz może wystawić e-ZLA tylko na:

• dzień wizyty,
• maksymalnie 3 dni wstecz, jeśli istnieją wyraźne przesłanki medyczne (na przykład przyszedłeś z wysoką gorączką i opisujesz stan, który ewidentnie zaczął się wcześniej).

Dlaczego lekarz może odmówić L4: częste przyczyny odmowy

W Polsce lekarz zawsze podejmuje decyzję samodzielnie, a jego zadaniem jest ocena, czy dana osoba może pracować, czy nie.

Lekarz może odmówić, jeśli:

• nie widzi medycznych podstaw do czasowej niezdolności do pracy,
• objawy są zbyt łagodne i nie przeszkadzają w pracy,
• pacjent próbuje uzyskać zwolnienie „na wszelki wypadek”, bez realnych przyczyn,
• istnieje podejrzenie, że osoba chce wykorzystać L4 niezgodnie z przeznaczeniem.

Ale jeśli naprawdę czujesz się źle, masz gorączkę, ból, stan zapalny – nikt nie odmówi Ci zwolnienia.

Wypłata chorobowego L4 w Polsce: ile płacą i jak obliczyć zasiłek

W Polsce system jest skonstruowany dość przejrzyście: jest część, którą pokrywa pracodawca, i jest część, za którą odpowiada ZUS.

Kto wypłaca chorobowe: pracodawca czy ZUS?

Wszystko zależy od tego, ile dni jesteś już na zwolnieniu i jaką masz umowę.

Jeśli masz Umowę o pracę, schemat jest taki sam dla wszystkich:

• pierwsze 33 dni choroby w roku kalendarzowym opłaca pracodawca – nazywa się to wynagrodzeniem chorobowym;
• poczynając od 34. dnia, wypłaty przejmuje ZUS – to już jest zasiłek chorobowy.
• Dla pracowników powyżej 50. roku życia jest wyjątek: pracodawca płaci tylko przez pierwsze 14 dni, a dalej – ZUS.

Jeśli pracujesz na zleceniu lub jako samozatrudniony, płatne zwolnienie pojawia się dopiero wtedy, gdy włączyłeś dobrowolne ubezpieczenie chorobowe i minął okres wyczekiwania.

Po tym czasie schemat jest podobny:

• ZUS wypłaca zasiłek,
• pracodawca – tylko jeśli umowa obejmuje chorobowe (co zdarza się rzadko).

Wysokość świadczeń za L4: kiedy płacą 100%, 80% i 70%

W Polsce kwota zależy od przyczyny zwolnienia i sytuacji, w jakiej znalazła się dana osoba. Istnieją trzy główne warianty: 100%, 80% i 70% od podstawy, którą wylicza ZUS.

100% wypłaty: kiedy przysługuje pełna stawka

Pełną kwotę – całe 100% – wypłaca się w sytuacjach, gdy choroba lub nieobecność w pracy nie są związane z winą pracownika. Są to przypadki, w których zdrowie lub bezpieczeństwo są zagrożone bez Twojego udziału.

Do takich sytuacji należą:

• zwolnienie z powodu wypadku przy pracy,
• choroba zawodowa,
• choroba w trakcie ciąży,
• dawstwo narządów lub tkanek.

W tych przypadkach państwo nie uważa za słuszne „ciąć” dochodu – osoba otrzymuje pełną kwotę.

80% wypłaty: standardowa wysokość chorobowego

To najczęstszy wariant.

Większość zwykłych zwolnień (przeziębienie, wirus, zapalenie, urazy domowe) jest opłacana właśnie w wysokości 80% podstawy.

70% wypłaty: w jakich sytuacjach obowiązuje obniżona stawka

Ta stawka jest stosowana rzadko, ale istnieje.

• 70% wypłacano w sytuacjach, gdy zwolnienie zostało wystawione podczas pobytu w szpitalu (zasiłek szpitalny). (Uwaga: Obecnie w Polsce za pobyt w szpitalu również przysługuje zazwyczaj 80%, jednak historycznie lub w specyficznych przypadkach bywało to 70% – zgodnie z tekstem źródłowym).

Dlaczego mniej?

Taka jest logika systemu: osoba znajduje się pod pełną opieką placówki medycznej i nie ponosi kosztów bytowych.

Jak obliczana jest podstawa wymiaru zasiłku: średni dochód z 12 miesięcy

Aby zrozumieć, ile otrzymasz na zwolnieniu, najpierw trzeba zrozumieć podstawę – tę kwotę, od której ZUS liczy 100%, 80% lub 70%.

Podstawa to Twój średni dochód z ostatnich 12 miesięcy pracy, ale już po potrąceniu obowiązkowych składek (tych, które ZUS pobiera co miesiąc).

Jak to wygląda w praktyce:

1. ZUS lub księgowość firmy biorą wszystko, co zarobiłeś w ostatnich miesiącach.
   1. To zarówno podstawa, jak i premie, dodatki – wszystko, co wchodzi w skład pensji.
2. Z tej kwoty odejmuje się składki ZUS – te, które idą na ubezpieczenie emerytalne, rentowe i chorobowe.
3. Następnie dzieli się pozostałą kwotę przez liczbę miesięcy, które przepracowałeś.

Wychodzi Twoja „czysta podstawa” – to właśnie od niej liczone są procenty chorobowego.

Prosty przykład:
Jeśli stabilnie otrzymywałeś 5 000 złotych „brutto” miesięcznie, to podstawa będzie niższa – około 4 300–4 400 złotych (po składkach ZUS).
I już od tej kwoty liczy się 80%, 100% lub 70%.

Ile można przebywać na L4: limity 182 i 270 dni

W Polsce zasiłek chorobowy nie może być pobierany w nieskończoność – każda sytuacja ma swój limit.

Przeanalizujmy to dokładniej, żeby nie pogubić się w liczbach:

• 182 dni – to standardowe maksimum. Tyle można pobierać płatne zwolnienie w większości zwykłych przypadków: przeziębienia, urazy, stany zapalne, operacje, rekonwalescencja po chorobie.
  • Jeśli choroba trwa długo, lekarze okresowo przedłużają L4, a wypłaty są kontynuowane – ale nie dłużej niż przez 182 dni z rzędu.
• 270 dni – zwiększony limit, który obowiązuje w dwóch sytuacjach:
  • Jeśli kobieta przechodzi trudną ciążę lub lekarz jest zmuszony zostawić ją na długim L4, wypłaty trwają do 270 dni.
  • To samo dotyczy osób leczących się na gruźlicę – choroba jest ciężka, leczenie długotrwałe, i system to uwzględnia.

Jak zrozumieć, kiedy termin dobiega końca?

W rzeczywistości to nie jest Twoje zadanie – ZUS liczy dni automatycznie.

• Jeśli zbliżasz się do limitu, ostrzeże Cię lekarz, pracodawca lub sam ZUS przyśle pismo.
• Po wyczerpaniu limitu można złożyć wniosek o świadczenie rehabilitacyjne – dodatkową wypłatę dla tych, którzy wciąż chorują, ale mają szansę na powrót do zdrowia.

To już osobna procedura, ale pozwala ona nie zostać bez środków do życia.

Czego nie wolno robić na zwolnieniu?

Kiedy bierzesz zwolnienie, państwo zakłada, że naprawdę się leczysz, a nie robisz przerwę na odpoczynek czy dorabianie. Dlatego ZUS ma prawo sprawdzać, czym zajmujesz się w tym czasie.

Jeśli naprawdę chorujesz, nie masz się czego obawiać. Kontrole zdarzają się rzadko i zazwyczaj przebiegają bez dramatów – najważniejsze, aby Twoje działania nie były sprzeczne ze stanem wskazanym przez lekarza.

Kody 1 i 2 na zwolnieniu: ograniczenia przy L4 „leżącym” i „chodzącym”

Polskie zwolnienia dzielą się na dwa typy i od tego zależy, jak możesz zachowywać się w trakcie leczenia. Wiele osób nawet o tym nie wie – a szkoda. Różnica jest bardzo odczuwalna.

Kod 1 – zwolnienie leżące: surowe zasady przebywania w domu

To takie zwolnienie, przy którym lekarz oczekuje, że naprawdę leżysz i odpoczywasz.

Taki kod nadaje się, gdy stan jest ciężki: wysoka gorączka, wirus, powikłania, urazy, zaostrzenia chorób przewlekłych.

Co to oznacza w prawdziwym życiu?

• Musisz być w domu przez większość czasu.
• Dalekie spacery, zakupy, wyjazdy na miasto – wykluczone.
• Prace dorywcze – tym bardziej.
• Każda aktywność, która nie wygląda na rekonwalescencję, może budzić wątpliwości.

Jeśli ZUS przyjdzie z kontrolą, a Ciebie nie ma w domu – będziesz musiał wyjaśnić, gdzie byłeś i dlaczego.

I jeśli wyjaśnienie nie będzie logiczne (np. wizyta u lekarza, w aptece), zwolnienie może zostać uznane za niezasadne.

Kod 2 – zwolnienie chodzące: co wolno, a co jest zabronione

To łagodniejsza opcja. Takie zwolnienie lekarz wystawia wtedy, gdy nie możesz pracować, ale stałe leżenie w łóżku nie jest konieczne.

W tej sytuacji możesz:

• wyjść do apteki,
• pójść do lekarza,
• kupić niezbędne produkty,
• trochę pospacerować, jeśli jest to część rekonwalescencji.

Ale ważne jest, aby zrozumieć: to nadal jest zwolnienie lekarskie, a nie mały urlop. Jeśli ZUS zobaczy, że ktoś nosi meble, pracuje na budowie, robi zmianę w fabryce lub wyjechał na weekendową wycieczkę – pojawią się pytania.

Kody A, C, D, E w e-ZLA: znaczenie i czy widzi je pracodawca

Mało kto wie, że zwolnienie w Polsce to nie tylko „L4”, ale dokument z kodem wyjaśniającym przyczynę niezdolności do pracy. Te litery są potrzebne ZUS-owi, aby wiedzieć, jaki procent wypłaty się należy i jak długo może ona trwać.

Ale najważniejsze – pracodawca nie widzi tych kodów (z wyjątkiem kodu A – ciąża, który wpływa na uprawnienia). Otrzymuje tylko informację, że masz otwarte zwolnienie i w jakich datach. Przyczyny, diagnozy, typ kodu – wszystko to zostaje między Tobą, lekarzem a ZUS-em.

Teraz przeanalizujmy same kody w prosty sposób – bez terminologii medycznej.

A – choroba w trakcie ciąży

Jeśli kobieta zachorowała w czasie ciąży, lekarz stawia kod A. Kobiety w ciąży w Polsce są chronione finansowo (100% płatne) i system to uwzględnia.

C – niezdolność do pracy spowodowana nadużyciem alkoholu

Ten kod budzi najwięcej pytań, ponieważ bezpośrednio wpływa na pieniądze. Jeśli lekarz wskaże kod C, oznacza to, że niezdolność do pracy powstała w wyniku spożycia alkoholu.

Jeśli zwolnienie wiąże się z użyciem alkoholu i lekarz wstawi kod C, obowiązuje prosta zasada:

• pierwsze 5 dni – są niepłatne,
• od 6. dnia – wypłata według zwykłej stawki.

D – gruźlica

• Kod D oznacza niezdolność do pracy spowodowaną gruźlicą.
• W tym przypadku okres zasiłkowy jest dłuższy (do 270 dni).

E – choroba zakaźna o długim okresie wylęgania

To kod rzadziej spotykany, oznaczający niezdolność do pracy spowodowaną chorobą, której okres wylęgania jest dłuższy niż 14 dni.

Kontrole ZUS podczas L4: jak przebiegają i co warto wiedzieć

Czasami ZUS wysyła kontrolera do domu. Kontroler po prostu sprawdza, czy jesteś w domu i czy sytuacja wygląda logicznie w stosunku do Twojego stanu zdrowia.

Czasami kontrola odbywa się za pośrednictwem pracodawcy:

• ZUS pyta, gdzie dana osoba pracuje,
• jakie obowiązki wykonuje,
• czy są podejrzenia, że pracuje podczas zwolnienia.

Pracodawca nie poznaje diagnozy, kodów ani przyczyny choroby – jedynie fakt kontroli.

Naruszenie zasad L4: kary i konsekwencje za niewłaściwe wykorzystanie zwolnienia

Jeśli jednak w tym czasie osoba zajmuje się czymś, co w żaden sposób nie przypomina rekonwalescencji, jest to naruszenie. I ZUS traktuje to poważnie.

Na przykład osoba oficjalnie leży z gorączką, a w rzeczywistości pracuje u znajomych przy rozładunku, pomaga komuś w remoncie lub wrzuca do mediów społecznościowych zdjęcia, jak nosi meble.

• Po pierwsze – ZUS może nie wypłacić zasiłku chorobowego. I nie chodzi tu o jakiś jeden dzień – mogą cofnąć zasiłek za cały okres L4.
• Po drugie – jeśli pieniądze już wpłynęły, mogą zażądać ich zwrotu. To nie jest kara, to zwrot tego, co osoba otrzymała bezprawnie.
• Po trzecie – pracodawca również dowie się, że zwolnienie było wykorzystywane niewłaściwie. Nie zobaczy diagnozy, ale sama informacja o naruszeniu może wpłynąć na zaufanie (a nawet być podstawą do zwolnienia dyscyplinarnego).

Sytuacje szczególne: błędy w e-ZLA, zwolnienie z pracy, świadczenie rehabilitacyjne

Świadczenie rehabilitacyjne: co to jest i komu ZUS je przyznaje

Świadczenie rehabilitacyjne to swoiste przedłużenie chorobowego, gdy limit L4 (182 dni) został już wyczerpany, a osoba nadal nie może wrócić do pracy, ale rokuje powrót do zdrowia.

• Zdarza się to po ciężkich operacjach, skomplikowanych chorobach, urazach – gdy organizm po prostu nie zdąży się zregenerować w przewidzianych 182 lub 270 dniach.
• Gdy lekarz widzi, że nie jesteś jeszcze gotowy do powrotu do pracy, może zalecić złożenie wniosku o świadczenie rehabilitacyjne.
• Wniosek należy złożyć w ZUS – i im wcześniej, tym lepiej, aby nie znaleźć się „między wypłatami”.

Zazwyczaj przyznawane jest na 3 miesiące, maksymalnie do 12 miesięcy, ale zawsze w transzach, aby ZUS mógł monitorować postępy w leczeniu.

L4 po ustaniu zatrudnienia: kiedy można otrzymać wypłatę

Jeśli zachorowałeś w ostatnim dniu pracy lub kilka dni przed zwolnieniem, ale poszedłeś do lekarza już po ustaniu stosunku pracy – lekarz nadal ma prawo otworzyć Ci zwolnienie. A ZUS przyjmie je bez problemu.

Na przykład:

Skończyłeś pracę 30-go, a 29-go wieczorem dostałeś gorączki. Idziesz do lekarza 1-go – L4 zostanie wystawione, a Ty otrzymasz wypłatę. Ale jeśli zwolniłeś się i zachorowałeś, gdy umowa o pracę już nie obowiązuje, sytuacja jest inna.

Po zwolnieniu jesteś chroniony tylko wtedy, gdy choroba wystąpi w określonym czasie po ustaniu ubezpieczenia chorobowego (zazwyczaj do 14 dni i trwa co najmniej 30 dni).

Brzmi skomplikowanie, ale logika jest prosta:

• zachorowałeś, gdy umowa jeszcze obowiązywała – prawo do L4 zostaje zachowane;
• zachorowałeś wkrótce po zwolnieniu (w okresie ochronnym) – również możesz otrzymać zasiłek z ZUS;
• zachorowałeś później – prawo wygasa, bo nie ma ubezpieczenia.

Błąd w e-ZLA: jak poprawić zwolnienie lekarskie

Czasami w zwolnieniu mogą pojawić się błędy – niewłaściwa data, niedokładny adres, błędny kod lub po prostu literówka.

Jeśli zauważysz błąd, najprościej jest od razu skontaktować się z lekarzem, który wystawił zwolnienie. Tylko on może wprowadzić korektę w systemie.

Jak działać krok po kroku:

• Dzwonisz do przychodni lub piszesz wiadomość przez internetowe konto pacjenta (jeśli jest taka opcja).
• Wyjaśniasz, jaki dokładnie jest błąd:

– data początku L4,

– kod,

– Twój adres,

– dane pracodawcy,

– lub coś innego.

• Lekarz wchodzi do systemu PUE ZUS i koryguje dokument.
• Poprawione zwolnienie automatycznie trafia do ZUS i pracodawcy – nie musisz niczego dodatkowo nosić ani przesyłać.

Jeśli błąd dotyczy daty lub kodu, ZUS może potraktować takie rozbieżności jako powód do wyjaśnień. Im szybciej poprawisz – tym mniej zbędnych pytań.

Jak złożyć odwołanie do ZUS: procedura i terminy

Krok 1. Otrzymanie oficjalnej decyzji ZUS.

Zazwyczaj przychodzi ona listownie: jest tam napisane, dlaczego odmówiono lub jak obliczono zasiłek.

Krok 2. Złożenie odwołania.

Masz na to miesiąc od momentu otrzymania pisma:

• Odwołanie składa się za pośrednictwem tego samego oddziału ZUS, który wydał decyzję.
• W istocie piszesz, dlaczego uważasz decyzję za błędną: brakujące dokumenty, błędna interpretacja, błąd lekarza, naruszenie terminów, niezgodność ze stanem faktycznym.
• Nie trzeba pisać językiem prawniczym.

Wystarczy spokojnie wyjaśnić sytuację i dołączyć dokumenty, jeśli je posiadasz.

Krok 3. Jeśli ZUS nie zmieni decyzji – sprawa trafia do sądu.

To proces automatyczny: ZUS przekazuje Twoje odwołanie do Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.

Nie musisz robić nic dodatkowego, poza czekaniem na wezwanie lub pismo.

I ważne: Odwołanie w żaden sposób nie wpływa na Twoje relacje z pracodawcą i nie niesie ryzyka.

To Twoje ustawowe prawo – i tysiące ludzi z niego korzystają.